ابو القاسم سلطانى
90
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
تركيبات شيميائى : برگها و شاخهها محتوى آلكالوئيد Erythrinaline و دانهها داراى آلكالوئيد هيپافورين Hypaphorine و ساپونين به نام Migarrhin مىباشد . خواص و موارد مصرف درمانى : برگها آرامبخش ، خوابآور ، مشهى ، ضد نفخ مىباشد و غالبا همراه با گياهانى نظير Passiflora hispida و morusalba تجويز مىشود . از برگها براى تسكين دردهاى دوران قاعدگى استفاده مىشود . در مصارف خارجى از برگهاى خرد شده تازه به صورت موضعى در هموروئيد و پرولاپسوس رحم و از پودر برگهاى خشكشده بطور موضعى در زخمها استفاده به عمل مىآيد . شاخههاى سياهرنگ در رماتيسم به شكل جوشانده مصرف مىشود . درخت به هندى Dadap و به سنسكريت Mandara ناميده شده است . Code - 2319 لسان الحيه امريكائى Erythronium americanum گياهى است به بلندى 25 سانتيمتر از خانواده Liliaceae ، داراى پياز كوچك ، برگى بيضى شكل كشيده و گلى زنبقى شكل آويزان ، به رنگ زرد كه از آپريل تا ماه مه در زمينهاى مرطوب امريكاى شمالى تا قسمت شرقى به ويژه در نوااسكوتيا ، مينهسوتا ، فلوريدا ، آركانزاس رويش دارد . پياز گياه در سال 1665 به انگلستان برده شده و در آنجا پرورش داده مىشود . قسمت قابل مصرف : برگ تركيبات شيميائى : برگ داراى آلفامتيلن بوتيروالاكتون a - Methylen Butyrolacton مىباشد . خواص : قىآور شديد ، نرمكننده ، ضد اسكوربوت مىباشد . سابقا براى تومورهاى خنازيرى استفاده مىشده است . در قرن نوزدهم در خيز عمومى انساج ، سياهسرفه ، خونريزىها از آن استفاده درمانى به عمل مىآمد . امروز اثر آن را در نقرس مشابه سورنجان مىدانند . توجه : درمان بايد تحت نظر پزشك باشد .